ล็อต: มาตรฐาน มินิ และไมโคร

ล็อตแบ่งเป็นสามขนาดตามจำนวนหน่วยของเครื่องมือที่หนึ่งการเทรดควบคุม ขนาดมาตรฐานควบคุม 100,000 หน่วย ขนาดมินิควบคุม 10,000 หน่วย ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบของขนาดมาตรฐาน และขนาดไมโครควบคุม 1,000 หน่วย ซึ่งเป็นหนึ่งในร้อยของขนาดมาตรฐาน ตัวเลข 10,000 กับ 1,000 มาจากการหาร 100,000 ด้วย 10 และด้วย 100 ตามลำดับ ขนาดทั้งสามนี้ต่างกันเพียงจำนวนหน่วย ไม่ได้ต่างกันที่วิธีคิดกำไรหรือขาดทุน

เมื่อจำนวนหน่วยลดลง ten เท่า มูลค่าต่อจุดก็ลดลง ten เท่าเช่นกัน ที่ขนาดมาตรฐานหนึ่งจุดของ USD/THB มีค่า ฿10 ที่ขนาดมินิหนึ่งจุดมีค่า ฿1 เพราะ ฿10 หารด้วย 10 เท่ากับ ฿1 ที่ขนาดไมโครหนึ่งจุดมีค่า ฿0.10 เพราะ ฿10 หารด้วย 100 เท่ากับ ฿0.10 ความสัมพันธ์นี้ทำให้เทียบความเสี่ยงระหว่างสามขนาดได้โดยไม่ต้องเปิดหน้าจอโบรกเกอร์

การเขียนขนาดล็อตทำได้สองแบบ แบบแรกเขียนเป็นทศนิยม เช่น 0.10 หรือ 0.01 แบบที่สองเขียนเป็นจำนวนหน่วยตรง ๆ เช่น 10,000 หน่วย หรือ 1,000 หน่วย ทั้งสองแบบหมายถึงขนาดเดียวกัน 0.10 ล็อตเท่ากับ 10,000 หน่วย และ 0.01 ล็อตเท่ากับ 1,000 หน่วย การอ่านให้ตรงกันจึงควรดูว่าหน้าจอเขียนหน่วยใด ไม่ใช่ดูแค่ตัวเลขหน้าเครื่องหมายจุด

มูลค่าต่อจุดของ USD/THB มาจากจำนวนหน่วยคูณกับขนาดหนึ่งจุด หนึ่งจุดของ USD/THB คือ 0.0001 ในหน่วยของราคา คู่เงินนี้จึงคิดเงินบาทต่อจุดได้ตรง เพราะราคาอ้างอิงเป็นบาทอยู่แล้ว ที่ขนาด 100,000 หน่วย การคูณ 100,000 ด้วย 0.0001 ได้ 10 ดังนั้นหนึ่งจุดจึงเท่ากับ ฿10

ที่ขนาด 10,000 หน่วย การคูณ 10,000 ด้วย 0.0001 ได้ 1 ดังนั้นหนึ่งจุดเท่ากับ ฿1 ที่ขนาด 1,000 หน่วย การคูณ 1,000 ด้วย 0.0001 ได้ 0.1 ดังนั้นหนึ่งจุดเท่ากับ ฿0.10 ตัวเลขสามค่านี้มาจากสูตรเดียวกัน ไม่ได้มาจากการตั้งกฎแยกกัน สูตรคือจำนวนหน่วยคูณ 0.0001 แล้วอ่านผลเป็นบาท

เมื่อราคาเคลื่อนหลายจุด ให้นำจำนวนจุดคูณมูลค่าต่อจุดของขนาดที่ถืออยู่ ถ้าเคลื่อน 25 จุดที่ขนาด 0.10 ล็อต จะได้ 25 คูณ ฿1 เท่ากับ ฿25 ถ้าเคลื่อน 40 จุดที่ขนาด 0.01 ล็อต จะได้ 40 คูณ ฿0.10 เท่ากับ ฿4 การคูณแบบนี้ใช้ได้กับทั้งกำไรและขาดทุน เพราะทิศทางราคาเป็นตัวกำหนดเครื่องหมาย ไม่ใช่ขนาดล็อต

ขนาดล็อตเป็นตัวคูณความผันผวน ไม่ใช่ตัวกำหนดว่าเงินในบัญชีจะพอหรือไม่ เงินฝาก ฿500 ที่ถือ 1.00 ล็อต มีมูลค่าต่อจุด ฿10 การเคลื่อน 10 จุดจึงเท่ากับ ฿100 ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าของบัญชี ตัวเลขนี้คำนวณได้ก่อนเปิดการเทรด ไม่ต้องรอให้ราคาเคลื่อนก่อน

ถ้าลดขนาดลงเหลือ 0.10 ล็อต มูลค่าต่อจุดจะเหลือ ฿1 การเคลื่อน 10 จุดจึงเท่ากับ ฿10 หรือหนึ่งในห้าสิบของบัญชี ฿500 ถ้าลดเหลือ 0.01 ล็อต มูลค่าต่อจุดจะเหลือ ฿0.10 การเคลื่อน 10 จุดจึงเท่ากับ ฿1 หรือหนึ่งในห้าร้อยของบัญชี ตัวหารที่เพิ่มขึ้นคือสิ่งที่ขนาดล็อตที่เล็กลงซื้อมาให้

การเลือกขนาดจึงควรเริ่มจากจำนวนจุดที่ยอมรับได้ก่อน แล้วดูว่ามูลค่าต่อจุดเท่าไรจึงจะทำให้จำนวนเงินที่เสี่ยงอยู่ในระดับที่บัญชีรับได้ วิธีนี้ทำให้ขนาดล็อตเป็นผลจากการคำนวณ ไม่ใช่ความรู้สึกว่าทิศทางราคาจะไปทางใด จำนวนจุดที่ยอมรับได้เป็นตัวเลขที่ตั้งไว้ล่วงหน้าได้ ส่วนทิศทางราคาไม่ใช่

เมื่อเปิดสถานะ โบรกเกอร์จะกันเงินส่วนหนึ่งไว้เป็นหลักประกัน เงินก้อนนี้เรียกว่ามาร์จิน จำนวนมาร์จินไม่ได้คิดจากมูลค่าสัญญาเต็มจำนวน แต่คิดจากอัตราส่วนที่โบรกเกอร์กำหนดไว้ เช่นอัตราส่วน 1:100 หมายความว่าคุณวางเงินหนึ่งบาทเพื่อควบคุมมูลค่าสัญญาหนึ่งร้อยบาท ขนาดล็อตที่เท่ากันจึงใช้มาร์จินเท่ากันในโบรกเกอร์เดียวกัน แต่ต่างกันเมื่ออัตราส่วนต่างกัน

ลองคิดจาก USD/THB ที่ 36.4500 หนึ่งล็อตมาตรฐานควบคุม 100,000 หน่วย มูลค่าสัญญาคือ 100,000 คูณ 36.4500 เท่ากับ ฿3,645,000 ที่อัตราส่วน 1:100 มาร์จินคือ ฿3,645,000 หาร 100 เท่ากับ ฿36,450 ที่อัตราส่วน 1:500 มาร์จินคือ ฿7,290 ตัวเลขทั้งสองมาจากมูลค่าสัญญาเดียวกัน ต่างกันเพียงตัวหาร

มาร์จินไม่ใช่ต้นทุนและไม่ใช่ค่าธรรมเนียม มันเป็นเงินที่ถูกกันไว้และคืนเมื่อปิดสถานะ แต่ถ้าเงินในบัญชีลดลงจนใกล้ระดับที่โบรกเกอร์กำหนด โบรกเกอร์อาจเรียกให้เติมเงินหรือปิดสถานะบางส่วน ระดับนี้เรียกว่ามาร์จินคอล และเกณฑ์ของแต่ละรายไม่เท่ากัน

อัตราส่วนสูงทำให้เปิดสถานะได้ด้วยเงินน้อยลง แต่มันไม่ได้ลดความเสี่ยงจากราคาเคลื่อน เพราะกำไรและขาดทุนยังคิดจากจำนวนหน่วยเต็ม วิธีที่ตรงไปตรงมาคือกำหนดเงินที่ยอมเสียต่อการเทรดหนึ่งครั้งเป็นจำนวนบาทก่อน แล้วจึงเลือกขนาดล็อตที่ทำให้ระยะหยุดขาดทุนพอดีกับจำนวนนั้น