เส้นทางนี้เขียนไว้สำหรับคนที่ยังไม่เคยเปิดแผนภูมิเลย ไม่รู้ว่าหน้าจอเทรดมีอะไรบ้าง และไม่รู้ว่าปุ่ม Buy อยู่ตรงไหน ถ้าคุณรู้จักคำว่า pip หรือ lot มาบ้างแล้ว บางบทอาจเร็วเกินไปสำหรับคุณ แต่ถ้ายังไม่รู้จักเลย ลำดับนี้จะพาไปทีละขั้นโดยไม่ข้ามอะไร

เป้าหมายปลายทางไม่ใช่การเทรดด้วยเงินจริง แต่คือการเปิดโพซิชันหนึ่งครั้งในบัญชีทดลอง ด้วยขนาดที่คำนวณจากเงินในบัญชีนั้นเอง ขนาดที่เหมาะสมหมายถึงจำนวนที่ถ้าถูก stop loss เงินที่หายไปยังอยู่ในกฎที่ตั้งไว้ ไม่ได้หมายถึงจำนวนที่ทำกำไรได้มากที่สุด

สิ่งที่ต้องเตรียมมีสามอย่าง เครื่องคอมพิวเตอร์หรือโทรศัพท์ที่ต่ออินเทอร์เน็ตได้ บัญชีอีเมลหนึ่งบัญชี และเวลาวันละประมาณสามสิบถึงสี่สิบห้านาที สองสัปดาห์มีสิบสี่วัน ถ้าเรียนวันละหนึ่งบทจะพอดี ไม่ต้องซื้อคอร์สอื่นเพิ่ม และไม่ต้องเปิดบัญชีจริงระหว่างทาง

สิ่งที่ต้องเตรียมอีกอย่างคือบัญชีทดลอง ซึ่งเปิดฟรีกับโบรกเกอร์หลายราย เงื่อนไขต่างกันไปในแต่ละราย เช่นจำนวนวันก่อนบัญชีหมดอายุ และเครื่องมือที่ให้ใช้ ตัวเลขที่ใช้ในบทเรียนอ้างอิงจาก USD/THB ที่ราคาราว 36.4500 ซึ่งเป็นตัวอย่างเท่านั้น ราคาจริงเปลี่ยนตลอดเวลา

ลำดับเริ่มจากสิ่งที่เกิดขึ้นจริงเมื่อกดปุ่ม ไปจนถึงการคำนวณขนาดโพซิชัน เหตุผลคือทุกบทหลังต้องใช้คำจากบทก่อน ถ้ายังไม่รู้ว่า pip คืออะไร จะคำนวณว่าหนึ่ง pip คิดเป็นเงินกี่บาทไม่ได้ และถ้ายังไม่รู้ว่าหนึ่ง pip คิดเป็นเงินเท่าไร ก็คำนวณขนาดโพซิชันไม่ได้

บทเรื่องค่าใช้จ่ายสามอย่างกับบทเรื่องเลเวอเรจและมาร์จินวางไว้ก่อนบทว่าด้วยคำสั่ง เพราะทั้งสองเรื่องเปลี่ยนตัวเลขที่คุณเห็นบนหน้าจอ สเปรดทำให้ราคาที่คุณซื้อสูงกว่าราคาที่คุณขายทันทีที่เปิดโพซิชัน ส่วนมาร์จินกำหนดว่าเงินในบัญชีต้องมีขั้นต่ำเท่าไรจึงจะเปิดโพซิชันนั้นได้

ส่วนบัญชีทดลองกับการเปิดบัญชีจริงอยู่ท้ายทาง เพราะการฝึกในบัญชีทดลองจะได้ผลก็ต่อเมื่อคุณรู้แล้วว่าจะวัดอะไร หลายคนเปิดบัญชีทดลองก่อนเรียน แล้วใช้มันกดปุ่มสุ่มไปเรื่อย ๆ ซึ่งไม่ได้ฝึกทักษะอะไรเลย การรู้จัก stop loss และ take profit ก่อนจะทำให้การฝึกมีความหมาย

สามบทสุดท้ายเป็นเรื่องความเสี่ยงและขนาดโพซิชัน ทั้งสองเรื่องนี้เป็นจุดที่คนส่วนใหญ่พลาดมากที่สุด และเป็นเหตุผลที่บทเหล่านี้อยู่หลังสุด ไม่ใช่เพราะสำคัญน้อย แต่เพราะต้องใช้ตัวเลขจากทุกบทก่อนหน้ามาประกอบกัน

ข้อผิดพลาดแรกคือข้ามบทที่คิดว่าง่าย เช่นบทว่าด้วยคู่สกุลเงินและราคาเสนอ ตัวเลขอย่าง 1.0850 มีสองราคาเสมอ คือราคาที่ซื้อและราคาที่ขาย ถ้าจำสลับกัน การอ่านผลลัพธ์ในบทถัดไปจะผิดทั้งหมด

ข้อผิดพลาดที่สองคือใช้เลเวอเรจสูงเพราะเห็นว่าบัญชีทดลองไม่ใช้เงินจริง ขนาดโพซิชันที่ใหญ่เกินไปในบัญชีทดลองจะสร้างนิสัยที่ติดตัวไปบัญชีจริง วิธีฝึกที่ตรงกว่าคือใช้กฎ 1-2% กับยอดในบัญชีทดลองเหมือนเป็นเงินจริง

ข้อผิดพลาดที่สามคือเชื่อว่าบัญชีทดลองให้ผลเหมือนบัญชีจริง บัญชีทดลองมักไม่คิดสเปรดเท่าของจริง ไม่มีสวอป และราคาที่ได้อาจต่างจากตลาดจริง การฝึกในบัญชีทดลองจึงสอนเรื่องขั้นตอนและวินัยได้ แต่ไม่ได้ยืนยันว่าผลลัพธ์จะเหมือนเดิมเมื่อใช้เงินจริง

ข้อผิดพลาดที่สี่คือหยุดกลางทางเมื่อเจอบทที่ต้องคำนวณ บทว่าด้วยขนาดโพซิชันต้องใช้การคูณและหารง่าย ๆ ถ้าติดตรงไหนให้ย้อนกลับไปดูตัวเลขจากบท pip และบท lot ไม่มีบทไหนต้องใช้คณิตศาสตร์เกินระดับมัธยม

ข้อผิดพลาดที่ห้าคือเปิดบัญชีจริงก่อนจบเส้นทาง การเปิดบัญชีต้องผ่านการยืนยันตัวตนกับโบรกเกอร์ และใช้เวลาตามที่แต่ละรายกำหนด ซึ่งไม่เท่ากัน การรอให้จบการฝึกก่อนจะทำให้ตัดสินใจได้ช้ากว่าเดิม แต่ตัดสินใจได้ดีกว่าเดิม

สิ่งที่คุณได้เมื่อเดินครบสิบสี่บทไม่ใช่ความสามารถในการทำกำไร แต่เป็นชุดตัวเลขที่คุณคิดเองได้ก่อนกดปุ่มทุกครั้ง เริ่มจากขนาดโพซิชันเป็นล็อต ซึ่งคำนวณจากสามอย่างคือ เงินในบัญชี ระยะห่างถึงจุดตัดขาดทุนเป็น pip และอัตราแลกเปลี่ยนของคู่เงินที่เทรด บน USD/THB ที่ราคาราว 36.4500 หนึ่ง pip ของหนึ่งล็อตมาตรฐานคิดเป็นเงินบาทได้โดยการหารขนาดสัญญาด้วยอัตรานั้น ตัวเลขนี้เปลี่ยนทุกครั้งที่ราคาเคลื่อน จึงต้องคิดใหม่ทุกวัน ไม่ใช่จำค่าเดียวไว้ใช้ตลอด

ถัดมาคือตัวเลขค่าใช้จ่ายที่คุณรู้ล่วงหน้าว่าหักออกจากผลลัพธ์ สเปรดกับคอมมิชชันคิดต่อโพซิชัน และสวอปคิดต่อคืนที่ถือข้ามวัน ทั้งสามอย่างนี้ต่างกันไปในแต่ละโบรกเกอร์ จึงไม่มีตัวเลขกลางที่ใช้ได้กับทุกที่ คุณต้องอ่านจากหน้าสเปกของบัญชีที่เปิดจริง ไม่ใช่จากตัวอย่างในบทเรียน บัญชีทดลองมักตั้งสเปรดให้แคบกว่าบัญชีจริง ดังนั้นกำไรบนกระดาษจึงดูดีกว่าที่จะเจอ

ชิ้นที่สามคือแผนการเทรดที่เขียนเป็นตัวเลข ไม่ใช่ความรู้สึก สองตัวเลขที่ต้องมีทุกครั้งคือ จุดตัดขาดทุนและขนาดโพซิชัน ส่วนจุดทำกำไรเป็นตัวเลือกที่กำหนดได้ แต่ถ้าไม่มี คุณจะไม่รู้ว่าควรออกตอนไหน การมีทั้งสามตัวทำให้ผลลัพธ์ของแต่ละโพซิชันวัดได้ ไม่ใช่เล่าว่าเป็นอย่างไร

เมื่อรวมกันแล้ว สิ่งที่เส้นทางนี้ให้คือความสามารถตอบคำถามได้ด้วยการคำนวณ ไม่ใช่ด้วยความมั่นใจ ตัวอย่างเช่น ถ้าเงินในบัญชีคือ ฿50,000 และคุณยอมเสียได้ 1% ต่อโพซิชัน นั่นคือ ฿500 ต่อการเทรดหนึ่งครั้ง ตัวเลขนี้เป็นเพดาน ไม่ใช่เป้าหมายที่ต้องใช้ให้ครบ การรู้ว่าตัวเลขนี้มาจากไหนทำให้คุณปรับขนาดลงได้เมื่อไม่แน่ใจ โดยไม่ต้องรอให้บัญชีบอก

สิ่งที่เส้นทางนี้ไม่ได้ให้คือคำตอบว่าควรเทรดคู่ไหนหรือทิศทางใด เพราะไม่มีบทเรียนใดสอนการคาดการณ์ราคา ทั้งสิบสี่บทเป็นเรื่องกลไกของคำสั่ง ต้นทุน และขนาดโพซิชันล้วน ๆ ใครที่อ่านจบแล้วยังไม่รู้จะซื้อหรือขาย ยังอยู่ในจุดเดียวกับตอนเริ่ม ซึ่งเป็นเรื่องปกติ เพราะการเลือกทิศทางไม่ใช่สิ่งที่บทเรียนพื้นฐานรับประกันได้

หลังบทสุดท้าย สิ่งที่ควรทำต่อคือเปิดบัญชีทดลองและทำซ้ำขั้นตอนเดิมจนตัวเลขทั้งสามออกมาเองได้โดยไม่ต้องเปิดบทเรียนกลับมาดู ความเร็วในการคิดตัวเลขก่อนกดปุ่มคือผลลัพธ์จริงของเส้นทางนี้ วัดได้ และไม่ขึ้นกับว่ารอบนั้นจะได้กำไรหรือขาดทุน

สิบสี่บทเรียนใช้เวลารวมประมาณ 6 ถึง 8 ชั่วโมง ถ้าแบ่งเป็นวันละ 30 ถึง 40 นาที จะครบใน 14 วันพอดี ตัวเลขนี้ไม่รวมเวลาที่ใช้เปิดบัญชีทดลองและรอการยืนยันตัวตน ซึ่งแต่ละแห่งใช้เวลาไม่เท่ากัน บางแห่งเสร็จภายในวันเดียว บางแห่งใช้หลายวัน ถ้าเตรียมบัตรประชาชนและหลักฐานที่อยู่ไว้ล่วงหน้า จะลดเวลาส่วนนี้ได้มาก

สิ่งที่ทำให้เส้นทางนี้ยืดออกไม่ใช่เนื้อหา แต่คือการหยุดทดลองซ้ำบทเดิม เพราะกลัวว่าจะยังไม่เข้าใจดีพอ ความไม่เข้าใจที่แท้จริงจะปรากฏตอนเปิดโพซิชันในบัญชีทดลอง ไม่ใช่ตอนอ่าน วิธีที่ได้ผลคืออ่านบทหนึ่ง จดตัวเลขหนึ่งบรรทัด แล้วไปทำตามในบัญชีทดลองทันที

อีกจุดที่ทำให้ช้าคือการเปิดกราฟหลายคู่สกุลเงินพร้อมกันตั้งแต่สัปดาห์แรก แต่ละคู่มีค่าเงินและขนาด pip ต่างกัน การจดจำตัวเลขของหลายคู่พร้อมกันจะทำให้คำนวณผิด ควรใช้ USD/THB คู่เดียวจนจบทั้งสิบสี่บท แล้วค่อยเพิ่มคู่ในภายหลัง