เส้นทางนี้เขียนไว้สำหรับคนที่เทรด USD/THB มาสักระยะแล้ว แต่ยังตอบไม่ได้ว่ากำไรที่เห็นบนหน้าจอหายไปกับอะไร ต้นทุนสามอย่างคือสเปรด คอมมิชชัน และสวอป ซึ่งคิดเป็นเงินบาททุกครั้งที่เปิดและถือโพซิชัน ตัวเลขพวกนี้ไม่ปรากฏเป็นค่าธรรมเนียมก้อนเดียวให้เห็น จึงต้องแยกดูทีละรายการก่อนจะลดมันได้ คอร์สนี้จึงไม่เริ่มจากการหาจุดเข้า แต่เริ่มจากการรู้ว่าการเทรดหนึ่งครั้งมีค่าใช้จ่ายเท่าไร

สิ่งที่ต้องเตรียมมีสามอย่าง อย่างแรกคือบัญชีสาธิตที่แสดงสเปรดและสวอปของ USD/THB ได้ อย่างที่สองคือตารางว่างหนึ่งไฟล์สำหรับจดตัวเลข อย่างที่สามคือปฏิทินข่าวเศรษฐกิจที่ดูได้ฟรี ไม่ต้องใช้เงินจริงในเส้นทางนี้ เพราะเป้าหมายคือการอ่านตัวเลขให้ออก ไม่ใช่การทำกำไร ต้นทุนต่อหน่วยเท่ากันไม่ว่าจะเทรดด้วยเงินจริงหรือเงินสาธิต

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือการอ่านเส้นทางนี้เป็นลำดับขั้น และข้ามบทที่ดูเหมือนไม่เกี่ยวกับตัวเอง คนที่เทรดระยะสั้นมักคิดว่าบทสวอปไม่จำเป็น แต่สวอปคือต้นทุนที่เกิดทุกคืนที่ถือโพซิชันข้ามเวลา และมันสะสมจนเทียบเท่าสเปรดหลายรอบ ข้อผิดพลาดรองลงมาคือจดตัวเลขจากโบรกเกอร์เดียวแล้วสรุปว่าเป็นค่ามาตรฐานของตลาด สเปรดและสวอปต่างกันมากในแต่ละโบรกเกอร์และแต่ละประเภทบัญชี ตัวเลขที่จดจึงต้องระบุที่มาและวันที่กำกับไว้เสมอ

บทแรกวางรากฐานด้วยการแยกค่าใช้จ่ายสามอย่างออกจากกัน เพราะถ้ายังแยกไม่ออกว่าจะดูสเปรดตรงไหนและคอมมิชชันถูกหักตอนไหน ตัวเลขในบทถัดไปจะอ่านไม่มีความหมาย ลำดับนี้ทำให้ทุกบทหลังจากนั้นต่อยอดจากรายการเดียวกัน ไม่ใช่จากความจำ ตัวอย่างที่ใช้คือ USD/THB ที่ราคาราว 36.4500 ซึ่งทำให้เห็นสเปรดเป็นสตางค์ได้ชัดกว่าคู่เงินที่มีจุดทศนิยมน้อย

บทที่ว่าด้วยสวอปและบัญชีปลอดสวอปต้องมาก่อนบทว่าด้วยประเภทบัญชี เพราะสวอปเป็นตัวแปรที่ผูกกับระยะเวลาถือครอง ไม่ได้ผูกกับตัวโบรกเกอร์เพียงอย่างเดียว เมื่อเข้าใจแล้วว่าค่าถือข้ามคืนคิดอย่างไร จึงเทียบบัญชีมาตรฐาน สเปรดดิบ และบัญชีเซนต์ได้อย่างเป็นธรรม แต่ละแบบย้ายต้นทุนไปคนละก้อน เช่นบัญชีสเปรดดิบมักคิดคอมมิชชันแยก ขณะที่บัญชีมาตรฐานมักรวมต้นทุนไว้ในสเปรด การเทียบจึงต้องเทียบผลรวม ไม่ใช่เทียบสเปรดอย่างเดียว

สองบทสุดท้ายคือบทที่ทดสอบว่าลำดับก่อนหน้าทำงานจริง บทสแคลปิงและบทสวิงใช้ตัวเลขชุดเดิมแต่ระยะเวลาถือครองต่างกัน ผลลัพธ์จึงต่างกันแม้เปิดที่ราคาเดียวกัน ส่วนบทว่าด้วยเซสชัน ข่าว และปฏิทินปิดท้ายเพราะเป็นตัวแปรที่เปลี่ยนต้นทุนตามเวลา ไม่ใช่ตามกลยุทธ์ คนที่ทำตามลำดับนี้จะเห็นว่าต้นทุนไม่ใช่ค่าคงที่ แต่เป็นผลของประเภทบัญชีบวกกับเวลาที่ถือบวกกับช่วงเวลาที่เข้าเทรด

เมื่อจบเส้นทาง ผู้อ่านจะคำนวณต้นทุนรวมของการเทรดหนึ่งครั้งเป็นบาทได้เอง โดยใช้สเปรด คอมมิชชัน และสวอปที่จดไว้จากบัญชีของตัวเอง ตัวอย่างเช่นถ้าสเปรดของ USD/THB คิดเป็น 0.05 บาทต่อหนึ่งหน่วย และเทรด 1,000 หน่วย ต้นทุนสเปรดคือ 50 บาท ตัวเลขนี้เป็นตัวอย่างการคิด ไม่ใช่ค่าที่โบรกเกอร์ใดรับประกัน ทุกตัวเลขต้องมาจากบัญชีจริงของผู้อ่าน

สิ่งที่ได้เพิ่มขึ้นคือความสามารถในการเลือก ไม่ใช่ความสามารถในการทำนาย ผู้อ่านจะบอกได้ว่ากลยุทธ์ระยะสั้นต้องการบัญชีแบบใดจึงจะไม่ถูกต้นทุนกิน และการถือข้ามคืนหลายคืนควรถามเรื่องสวอปก่อนเปิด ไม่ใช่หลังเปิด คอร์สนี้ไม่ให้สัญญาณ ไม่แนะนำโบรกเกอร์ และไม่รับรองผลตอบแทนใด ๆ เพราะสิ่งที่วัดได้มีเพียงต้นทุน ซึ่งคำนวณล่วงหน้าได้จริง

ข้อควรระวังระหว่างทางมีสองข้อ ข้อแรกคืออย่าใช้ตัวเลขจากโบรกเกอร์อื่นมาแทนบัญชีตัวเอง เพราะสเปรดและสวอปแตกต่างกันตามโบรกเกอร์และประเภทบัญชี และเปลี่ยนแปลงได้ตามสภาพตลาด ข้อที่สองคืออย่าถือว่าต้นทุนต่ำแปลว่ากลยุทธ์ดี ต้นทุนเป็นเพียงส่วนหนึ่งของผลลัพธ์ ส่วนที่เหลือคือการตัดสินใจและความเสี่ยง ซึ่งเส้นทางนี้ไม่ได้สอนและไม่ควรคิดว่ามีสอนอยู่ในนี้

ต้นทุนต่อการเทรดหนึ่งครั้งไม่ได้เป็นค่าคงที่ของคู่เงิน แต่เป็นผลคูณระหว่างอัตราค่าบริการกับขนาดโพซิชันที่เปิดจริง ถ้าเปิด 0.10 ล็อตบน USD/THB ที่ 36.4500 มูลค่าสัญญาต่อล็อตมาตรฐานคือ 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ คิดเป็น 3,645,000 บาท เมื่อสเปรดอยู่ที่ 5 ปิ๊ป มูลค่าต่อปิ๊ปของ 0.10 ล็อตคือ 36.45 บาท ดังนั้นต้นทุนสเปรดรอบเดียวเท่ากับ 5 คูณ 36.45 เป็น 182.25 บาท ตัวเลขชุดนี้เปลี่ยนทันทีที่ราคาเคลื่อน เพราะตัวคูณคือราคาปัจจุบัน ไม่ใช่ราคาที่จำไว้

เมื่อขนาดโพซิชันเพิ่มเป็น 1.00 ล็อต มูลค่าต่อปิ๊ปกลายเป็น 364.50 บาท และต้นทุนสเปรด 5 ปิ๊ปกลายเป็น 1,822.50 บาท คอมมิชชันคิดตามปริมาณการซื้อขาย ไม่ได้คิดตามจำนวนครั้ง จึงเพิ่มตามสัดส่วนเดียวกัน ส่วนสวอปคิดตามจำนวนคืนที่ถือครอง คูณกับขนาดโพซิชันเช่นกัน การเทรดที่เปิดและปิดในวันเดียวกับที่ถือข้ามคืนจึงมีโครงต้นทุนไม่เหมือนกันเลย

วิธีที่ทำให้ตัวเลขเหล่านี้ใช้ได้จริงคือจดบันทึกสามค่าแยกกันก่อนกดปิดออร์เดอร์ ได้แก่ มูลค่าต่อปิ๊ป ณ ราคาที่เข้า จำนวนปิ๊ปที่จ่ายเป็นสเปรด และจำนวนคืนที่ถือครอง จากนั้นคูณกลับเป็นบาท แล้วเทียบกับผลตอบรับที่ได้จริง ตัวเลขที่จดจะบอกได้ว่าผลลัพธ์มาจากทิศทางที่ถูกหรือมาจากต้นทุนที่ต่ำ ไม่ใช่จากความรู้สึกหลังปิดออร์เดอร์

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือคำนวณต้นทุนครั้งเดียวแล้วใช้ตัวเลขเดิมกับทุกออร์เดอร์ในสัปดาห์นั้น ราคา USD/THB เคลื่อนตลอด และขนาดโพซิชันมักไม่เท่ากันทุกครั้ง ตัวเลขที่ล้าสมัยจะทำให้ประเมินผลตอบแทนสูงเกินจริง อีกจุดคือลืมนับสวอปของวันที่ตลาดปิด ซึ่งจำนวนคืนที่ถูกเรียกเก็บอาจไม่เท่ากับจำนวนวันตามปฏิทิน และอัตรานี้แตกต่างกันในแต่ละโบรกเกอร์ จึงต้องตรวจจากเอกสารของโบรกเกอร์ที่ใช้อยู่ ไม่ใช่จากค่ากลางที่จำต่อกันมา